Psycholog Mariola Rudel

Posiadane kwalifikacje

  • Magister psychologii,
  • Certyfikat Psychoterapeuty Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego,
  • Certyfikat Specjalisty Psychoterapii Uzależnień PARPA,
  • Tytuł Asystenta Psychodramy Europejskiego Instytutu Psychodramy w Berlinie,
  • Trener warsztatu umiejętności psychospołecznych i trener treningu interpersonalnego rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne – nr rekomendacji 395,
  • W trakcie specjalizacji z psychologii klinicznej.

Doświadczenie zawodowe

  • 1999-2005 - Centrum Pomocy Osobom Uzależnionym od Alkoholu i ich Rodzinom w Bytomiu - psychoterapia indywidualna i grupowa osób uzależnionych i ich rodzin
  • 2005 do nadal - OPILU Zabrze - Poradnia Odwykowa i Poradnia Zdrowia Psychicznego - psychoterapia osób z zaburzeniami osobowości, zaburzeniami nerwicowymi i depresejnymi, , psychoterapia indywidualna i grupowa osób uzależnionych od alkoholu i ich rodzin
  • 2011 do nadal - Gliwice: Medycyna i Edukacja - Poradnia Zdrowia Psychicznego, Poradnia Leczenia Nerwic, Dzienny Oddział Leczenia Zaburzeń Nerwicowych. Psychoterapeuta i Ordynator Dziennego Oddziału Leczenia Nerwic.

 

Leczenie uzależnienia od alkoholu - cele

Nadużywanie substancji, a zwłaszcza choroba alkoholowa, postrzegane były dawniej jako choroba postępująca, która nieleczona nieuchronnie prowadzi do pełnego uzależnienia. Dziś specjaliści zwracają uwagę, że zaburzenia związane z nadużywaniem substancji występują równolegle do continuum przechodzącym od używania ryzykownego, poprzez różnorodne typy nadużywania, aż do uzależnienia. Wiemy też, że rozwój choroby w kierunku coraz to cięższych stanów nie jest automatyczny. Wielu ludzi nigdy nie wychodzi poza konsumpcję określaną jako ryzykowną, inni przechodzą cykle abstynencji, nadmiernego używania lub uzależnienia. Leczenie uzależnienia od alkoholu i innych substancji postrzega się jako proces wielowymiarowy, który może przybierać różne formy zależnie od tego, jaka osoba dotknięta zostaje uzależnieniem,  i zmienia się w czasie, w ramach życia tej osoby. W przeszłości  leczenie uzależnienia od alkoholu było oceniane jako skuteczne tylko wtedy, kiedy pacjent stawał się abstynentem i nigdy już nie sięgnął po alkohol po zakończeniu terapii. Dziś mówimy raczej o szerokim zakresie celów biologiczno-psychospołecznych, takich jak zmniejszenie poziomu używania substancji, poprawa zdrowia i funkcjonowania psychospołecznego.

Psychoterapia indywidualna i grupowa zaburzeń nerwicowych

Objawy zaburzeń nerwicowych wyrażają obszary bezradności, wynikającej z zakłóceń przeżywania i dotyczącej niemożności zaspokojenia potrzeb takich jak uwaga i bliskość drugiego człowieka, powstanie więzi. Są konsekwencją niesprawności w procesach interakcji i komunikacji między ludźmi, wynikającej z trudności uświadomienia, ujęcia w pojęcia „wspólnego języka” i wyrażenia tych potrzeb w sposób umożliwiający ich zaspokojenie. Psychoterapia indywidualna czy grupowa może wiele zmienić w tych obszarach funkcjonowania.

W przewlekłych zaburzeniach nerwicowych przyczyną trudności w komunikowaniu takich potrzeb są dysfunkcje osobowościowe. W sytuacjach narażenia na ostry, skrajny stres, posługiwanie się ”językiem objawów” jest reakcją na okoliczności przekraczające możliwości adaptacji do powstałej sytuacji.

W psychoterapii zaburzeń nerwicowych istotne jest  ujawnienie znaczenia objawów, uświadomienie wyrażanych objawami wypartych treści przeżyć jest warunkiem ujęcia ich w pojęcia i wyrażenia słowami wspólnego w danej kulturze języka. Wiąże się to ze stworzeniem możliwości komunikowania swoich potrzeb i powstawania związków międzyludzkich. Drugim ważnym obszarem oddziaływania jest dostarczanie okazji do „doświadczeń korektywnych” – sprawczego uczenia się, jakimi sposobami można skutecznie uzyskiwać zaspokojenie swoich potrzeb. Konsekwencją powinna być  trwała zmiana stylu funkcjonowania i poprawa samopoczucia. Gabinet psychoterapii może być przestrzenią, w której takie zmiany będą się dokonywać.


Objawy i leczenie depresji

Samopoczucie

Zazwyczaj osoby depresyjne podają złe samopoczucie jako zasadniczy powód wizyty. Pojawiają się skargi na niemożność odczuwania jakiegokolwiek pozytywnego uczucia. Relacjonują, że czują wewnętrzną pustkę, tracą zainteresowanie dla swoich pasji, seksu. Nawet zwykłe otoczenie, przyroda, wydają się nieprzyjazne lub wrogie, nie dające możliwości relaksu ani wytchnienia. W samopoczuciu występują wyraźne wahania dobowe – najgorsze są poranki.

Myślenie

W myśleniu pacjenta jest wiele negatywnych przekonań, pesymistycznych konkluzji i sądów. Negatywne myślenie odnosi się do własnej osoby, świata oraz przyszłości. Leczenie depresji w tym obszarze będzie dotyczyło zmian w schematach poznawczych.

Objawy somatyczne

Depresja jest zaburzeniem ogólnoustrojowym, co oznacza, że rozregulowany system nerwowy powoduje w ciele pacjenta szereg zaburzeń somatycznych. Sama choroba, jej często dramatyczne objawy, są niewątpliwie jednym z cięższych stresów, jakie doświadczać może człowiek. Taki przewlekły i silny stres wywołuje określone reakcje biochemiczne i neurofizjologiczne, co może być początkiem różnorodnych schorzeń somatycznych. Do częstych problemów zdrowotnych należą: nadciśnienie tętnicze, obniżenie odporności i znaczna podatność na infekcje, nasilenie trudnych do zniesienia bólów przewlekłych, często opornych na leczenie nawet silnymi lekami.

Czynniki psychospołeczne odgrywają ważną rolę w powstawaniu depresji, w jej przebiegu i szybkości wychodzenia z niej w czasie stosowanego leczenia.  Psychoterapia może być uważana jako istotny element owego leczenia. Najczęściej jest stosowana równolegle z farmakoterapią. Leczenie depresji prowadzi do istotnych zmian w funkcjonowaniu człowieka i znacząco poprawia jakość życia.